Tagarchief: natuur

Toekomst Zaaien

In 2006 besloten twee Zwitserse BD boeren een publieksactie te organiseren om consumenten weer te verbinden aan de herkomst van hun voedsel en tegelijkertijd als ode aan gentech-vrije landbouw en (agro)biodiversiteit. Ze nodigden burgers uit om te komen helpen akkers in te zaaien met biologisch wintergraan om zo samen te zorgen voor het voedsel van het nieuwe seizoen. Een daad van verbinding en van hoop. Immers, een gezonde, gifvrije en diverse landbouw is van levensbelang voor de toekomst van mens en aarde. En tegelijkertijd was het ook een daad van verzet tegen de multinationals die de zaadmarkt proberen te beheersen via een systeem van gentechnologie, patenten, dure steriele zaden en pesticiden. Het  initiatief van deze twee boeren vond weerklank! Inmiddels werken in 14 Europese landen op meer dan 100 boerderijen boeren en burgers samen aan dit ‘zaaien voor de toekomst’. Sinds vorig jaar doet ook Nederland mee, inmiddels op 10 biodynamische bedrijven verspreid over het hele land. Organisatie ligt in handen van stichting Demeter, stichitng Zaadgoed en de BD vereniging. Voor meer informatie: http://www.stichtingdemeter.nl/toekomst-zaaien-oktober/

Evenals vorig jaar deden wij mee aan Toekomst Zaaien op de Natuurakkers Doornik in Bemmel. Op deze akkers, inmiddels al 32 hectares, worden verschillende oude graansoorten op BD wijze geteeld. De akkers zijn omzoomd met brede bloem- en kruidenrijke randen en vlechtheggen als nest- en schuilgelegenheid en voedselbron. Het gebied is daarmee een paradijs voor vele soorten vogels en insecten die op hun beurt weer zorgen voor natuurlijke bestrijding van plagen, het verspreiden van zaden en bestuiving. Vorig jaar waren we met meer dan 160 mensen en het was een magische gebeurtenis. Het gezamenlijk en gelijktijdig graan werpen over een akker is een eeuwenoude handeling. Aards, maar ook met een spirituele betekenis. Je weet je hiermee verbonden met het vruchtbare land dat de oogst en het voedsel van het komende jaar voortbrengt. En tegelijkertijd verbindt het je met de boer(in) die met aandacht en zorg dat land bewerkt, de planten koestert en het graan oogst. En tot slot met de bakker die het graan verwerkt tot jouw dagelijkse brood. Het herinnert je aan de opgave om als mens zorgvuldig om te gaan met de aarde. Vandaag was het door de overvloedige regenval van de afgelopen dagen niet mogelijk om de akkers in te zaaien. Daarom hebben we, na een bevlogen en bij vlagen poëtisch verhaal van Louis Dolmans die ons meenam in zijn liefde en inspanningen voor natuur, granen en biodiversiteit, met een groep van ongeveer 35 mensen symbolisch de rand van een van de akkers ingezaaid. En ook dat was bijzonder. Op het moment van zaaien was het zelfs even droog. De komende dagen eten wij van het ‘broodje Doornik’ dat we na afloop meekregen. Eerlijk brood, gebakken van emmer en spelt, uit de zaden die vorig jaar op deze akkers werden gezaaid. En daarmee is de cyclus rond. Volgend jaar gaan we weer.

Het gebied is toegankelijk voor wandelaars. Ook worden regelmatig rondleidingen georganiseerd. http://www.doorniknatuurakkers.nl

Natuur is een feest

Sinds dit voorjaar ben ik als feestjesgever verbonden aan Natuur is een Feest. Inmiddels heb ik al een aantal jarigen met hun vriendjes en vriendinnetjes mogen meenemen om in de natuur spannende avonturen te beleven. Zo hebben we samen onder meer hutten gebouwd, stokken gesneden, verhalen verteld, vuurtjes gestookt en broodjes gebakken. En oh, wat is dat elke keer leuk, niet alleen voor de kinderen, maar net zo goed voor mezelf! Ik kan enorm genieten van het enthousiasme van de kinderen. Ze zijn volledig in het moment en het maakt hen echt niet uit of het mooi of slecht weer is. Gewoon laarzen aan, lekker struinen en vies worden. Want dat laatste hoort er natuurlijk wel bij. Als we niet smerig terugkomen, hebben we het niet goed gedaan… Kortgeleden had ik een wel zeer kranige jarige. Een week of zes voorafgaand aan het feestje had hij zijn been gebroken en dat heelde minder vlot dan gehoopt. Eigenlijk liep hij nog steeds de hele dag op krukken. Na enig overleg of het feestje niet beter kon worden uitgesteld kwam er een mailtje van zijn moeder. ‘We doen het gewoon! Hij heeft zich er zo op verheugd, desnoods schuift hij wel op zijn kont rond…’. We hebben het gedaan en het werd een geweldig feest. Dat is nu wat je noemt een echt scharrelkind. Een kind naar mijn hart!

natuur is een feest

Wil je meer informatie kijk dan op www.natuuriseenfeest.nl.

Terug naar de essentie

Soms kom je op plekken waar je stil van wordt.

In mijn werk als kindercoach en kinderyogadocent spelen de natuur en de wisseling van de seizoenen een belangrijke en wezenlijke rol. In dat kader nam ik onlangs deel aan een tweedaagse training die zich richtte op het begeleiden in de natuur van kinderen die te maken hebben met verlies en rouw. De training vond plaats even buiten Hamburg en was georganiseerd door de academie van Kinderhospice Sternenbrücke. In dit hospice verblijven kinderen met een chronische of levensbedreigende ziekte. Soms gaan ze na een tijdje weer naar huis, maar meestal komen ze om hier te sterven. Deze laatste periode van hun leven brengen ze dan door met hun directe familieleden die gedurende deze tijd mogen wonen in het hospice. Ze worden daar liefdevol en intensief begeleid door een hechte groep professionals en vrijwilligers. Sternenbrücke is een warme, sfeervolle, huiselijke plek met een prachtige omringende tuin, grenzend aan een bosrijk natuurgebied. Ik was zeer onder de indruk van de sfeer van dit huis en de toewijding waarmee de begeleiders zieke kinderen en hun ouders bijstaan in een essentiële en hartverscheurende periode in hun leven. Het was de eerste keer dat deze training ‘Spiel- und Erlebnispädagogik in der Natur für Begleiter trauernder Kinder’ hier werd georganiseerd. Hoewel het hospice veel aandacht besteedt aan bijvoorbeeld het gezamenlijk maken van kunst als helende bezigheid, werd tot op heden nog niet structureel gebruik gemaakt van de omringende natuur als spirituele en helende omgeving. Workshopgever was Gertraud Burkhardt, natuurpedagoge en rouwbegeleidster met ruim 20 jaar ervaring als begeleidster van kinderen in een ‘Waldschule’ en buitenkinderopvang. Met een groep van ongeveer 20 personen, voornamelijk rouwbegeleiders en verpleegkundigen ondergingen we twee dagen de magische kracht van de natuur en beleefden we gezamenlijk vele speelse en kunstzinnige werkvormen die ook voor kinderen in de rouw geschikt zijn. Rouw wordt wel beschreven als  de ‘achterkant van liefde’ en is een normale en gezonde reactie op het verlies van een dierbare. Dat neemt niet weg dat een rouwproces een heftige ervaring is, zeker ook voor kinderen, en dat soms begeleiding nodig kan zijn om zelf gesterkt weer uit dit proces tevoorschijn te komen. Het simpelweg samen zijn in en beleven van de natuur kan daarbij helpen. De natuur is immers bij uitstek een spiegeling van de kringloop van leven en sterven, van groei en vergankelijkheid. Bovendien nodigt ze uit tot zintuiglijke ervaring en ontspanning, tot contemplatie en inkeer, tot vrijheid en geborgenheid. Al eeuwen zoeken mensen de natuur op wanneer zij een crisis te doorleven hebben en op zichzelf worden teruggeworpen. Ook nu was de impact van deze twee dagen zonder uitzondering op alle aanwezigen groot. De prachtige omgeving en de persoonlijke aandacht waarmee Gertraud ons tijdens de training begeleidde waren hartverwarmend. En het was ontroerend te beleven hoe sterk het effect kan zijn van het met aandacht en intentie, gezamenlijk of alleen, uitvoeren van eenvoudige handelingen en rituelen. Hoe scheppingskracht kan helpen helen, juist in situaties van verlies. Een van de deelnemers, een verpleegkundige, omschreef het als volgt: ‘Ik heb in mijn werk veel te maken met pijn en leed. Door hier gewoonweg te zijn, in de natuur en in het hier en nu, heb ik mijn essentie weer teruggevonden. Mijn hart is weer geopend. Ik voel me weer deel van een groter geheel’.

Een waardevolle ervaring. Het zou me een lief ding waard zijn als alle kinderen die te maken hebben met (naderend) verlies en rouw deze helende kracht van de natuur zouden kunnen beleven. En wat bijzonder dat dit kinderhospice het initiatief genomen heeft deze training te ontwikkelen.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA